Het nieuwe vermakelijke Luilekkerland

Het nieuwe vermakelijke Luilekkerland

Hoe bar de winter is, hy geeft nogthans vermaak, Als men maar schyven heeft, dat is de groote zaak

't Leven van Adam en Eva in het paradijs

Hoe bar de winter is, hy geeft nogthans vermaak, Als men maar schyven heeft, dat is de groote zaak

Hier hebt gy agttien fraaije prentjes, / Ziet lieve kindren deze ventjes (...)

Lieve kind'ren op deez' prent, vindt gij velerlei vermaken; / Maar denk dat gij nooit om 't spel, uwen leertijd moogt verzaken

Zie hier wat jonge knapen spelen, / Hun oeffening zal u niet vervelen; / Volg jeugd in alles hun bedryf, / Maar, dat er 't misdryf buiten blyf

Arbeid en vermaak tijdens de verschillende jaargetijden

Spelende putti

Vermaken en bedryven

Zie hier wat jonge knapen spelen, / Hun oeffening zal u niet vervelen; / Volg jeugd in alles hun bedryf, / Maar, dat er 't misdryf buiten blyf

Ziet Steven van der Klok, met al zyn vroome daaden, Waarmeê hy was voorzien en rykelyk belaaden

Hier hebt gy jonkheid koen, het leven en bedryf / Van Cupidoos haar doen, al tot haar tydverdryf

Hier wordt u, ô jeugd! gegeven, / Tetjeroen zyn kluchtig leven

Ziet Steven van der Klok, met al zyn vroome daaden, Waarmeê hy was voorzien en rykelyk belaaden

Het nieuw vermakelyk Lui-Lekker-land

't Leven van Adam en Eva in het paradijs

Hier wordt u, ô jeugd! gegeven, Tetjeroen zyn kluchtig leven

Jonkheid wilt gy spelen leeren / Kom met Cupido verkeeren / Want hy wint van ieder prys / Niemand is hem te wys

Zie, jeugd! den nyvren boer, niet aarslende in zyn pligten / Zyn werk, in elk gety van 't jaar, met vlyt verrigten, / Terwyl de visscher vischt, de jager gaat ter jagt, / En ook de wintervreugd door andren wordt betracht

Kinderen uyt dit speelen kund gy leeren / Alderhande speelen na uw begeeren

Veelerhande slag van zaaken, / En een reeks van raare snaaken, / Ziet ge, ô kindren! weder hier, / In deez' prenten op 't papier

Uilenspiegel was een guit, / En voerde vele grillen uit, / Doch kinderen volgt nooit zyn leven, / Dat u geen eer maar schand zou geven

Kraaiwinkel was een fraaije stad, / Waar elk verstand en oordeel had. / En hoe het daar is toegegaan, / Toont deze prent u duid'lijk aan