Vermaken en bedryven

Zie hier wat jonge knapen spelen: Hun oefening zal u niet vervelen

Veelerhande slag van zaaken, / En een reeks van raare snaaken, / Ziet ge, ô kindren! weder hier, / In deez' prenten op 't papier

Elk jaargety, ô lieve jeugd. / Schenkt somtyds ons vermaak en vreugd

Hoe bar de winter is, hy geeft nogthans vermaak, Als men maar schyven heeft, dat is de groote zaak

Hoe bar de winter is, hy geeft nogthans vermaak, Als men maar schyven heeft, dat is de groote zaak

Afbeeldingen van herders en herderinnen

Pefroen, die bloed, doos lys gedwongen / Meer dan een onnoozelen jongen / Verbeterd eindlyk 't slechte wyf; / Door digte slagen op haar lyf

Hy za jongen komt nu hiers, / Neem in 't speelen u pleisier, / Het is van alderhande spel, / Het geen u wel behagen zel

Hy za jongens komt nu hier / Het is van alderhande spel / Neem in 't speelen u pleyzier / Het geen u zal behagen wel

Dit is 't oud gebruik der kinderen om te speelen, / Beschouw dit met vermaak, 't zal uw niet verveelen

Elk jaargety, ô lieve jeugd. / Schenkt somtyds ons vermaak en vreugd

Jongens wilje vreught vermeeren, wilt in dese print stuhdeeren. Want het is Tetjeroen, die een yder kon voldoen. / Soo gy u meer wilt verblijen, maeckt hier van dan Schildrijen. Snijtseuyt dan na d' swier, en plackt se dan op root papier.

Straatverkopers

Den nieuwen Rotterdamschen omloop

Zoete spreuken; zinne-beelding / Regt geschoeyt al voor de jeugd; / Ziet gy hier tot zoete leering; / En vermeering van haar O jeugd

Ziet Steven van der Klok, met al zyn vroome daaden, Waarmeê hy was voorzien en rykelyk belaaden

Pefroen, die bloed, doos lys gedwongen / Meer dan een onnoozelen jongen / Verbeterd eindlyk 't slechte wyf; / Door digte slagen op haar lyf

Kinders hier hebt gy tot u playsier / Van Jan en Lijs op 't ys vol zwier

Ei ziet dees actie-handelaars, / De een krygt 't ruin en d'ander schaars

't Leven van Adam en Eva in het paradijs

Het nieuwe vermakelijke Luilekkerland

Kinders hier hebt gy tot u playsier / Van Jan en Lijs op 't ys vol zwier

Hans Beuling treedt hier op 't toneel; / Hy wil geen Tetjeroen meer heeten [(...)]

Hoe bar de winter is, hy geeft nochthans vermaak, / Als men maar schryven heeft, dat is 'de groote zaak